Hanggang saan ang makakaya mo para lang sa dream school mo?// My Ateneo Adventure

Hanggang saan ang makakaya mo para lang makamit mo ang isang bagay na matagal mo nang hinihiling o matagal mo nang gusto? Nung Saturday, June 30, Pumunta ako ng Ateneo. Tulad ng isang normal na graduating student, meron rin akong list ng gustong mapasukan sa college. Una, UP Diliman; Pangalawa, Ateneo; Pangatlo, UST. Pero meron kasi sa ADMU na talagang hinahanap hanap ko at di ko alam kung ano yun =)). Ang article na ito ay hindi tungkol sa pagmamahal ko sa Ateno, kundi ito ay tungkol kung pano ako nawala at nahirapan pumunta sa pinapangarap kong University.

Nung Saturday sobrang naexcite ako. Umalis ako sa bahay ng maaga at dumiretso sa LRT.

1) Dahil sa katangahan at excitement ko, nabili ko ang Santolan na ticket kesa yung Katipunan ticket. Pero ayos lang yun kasi first time lang naman ee.

2) Nung dumating ako sa Katipunan station nagkamali pa ko ng labas. Kesa North exit ang kunin ko, sa South exit ako lumabas =))). Nagtanong pa ko sa mga guard kung saan ang sakayan ng Tricycle papuntang ADMU. Pero ayos lang yun, alang alang naman yun sa future ko ee -____-. Tumawag kaibigan ko na nasa school na nagiinggit sakin dahil kasama niya ang crush naming ni Amping =))) Nataranta tuloy ako at nagmadali na.

3) Pero nung dumating ako sa terminal ng tricycle, ang haba haba ng pila. Pero ayos lang yun, ganun talaga ee.

4) Nang sumakay ako sa tricycle, itong si kuya sa mali pa kong building binaba =))). Natawa nalang ako at nilakad ko nalang. 

5) Nakaabot narin ako sa Admission office sinabi nila na bayaran ko daw sa cashier, pumunta ako sa cashier at sa gulat ko ang haba ng pila -___-. Nainis na ko. Kasi naman ang malas malas ko naman nung araw na yun tas nagmamadali pa ko kasi may hinahabol pa ko sa school. Nang matapos kong mabayaran yung fee, nakuha ko na yung form. Syempre ang saya saya ng feeling ko kasi hawak ko na yung form ng dream school ko.

6) Nang makasakay na ko ng tricycle papuntang LRT, may biglang nasirang part ng tricycle ni Kuya sa gitna ng kalsada. Grabe yung feeling ko nun, parang nasa isang pelikula na nagmamadali ka na nga, maraming pang umiepal na pangyayare =)). Pero ganun talaga, go with the flow lang.

7)  Nang makarating ako sa LRT, nakasakay narin ako ng tricycle papuntang school, itong  si mamang driver ang haba haba pa ng ruta niya. Sa loob loob ko napikon na ko pero syempre di na ko nagpahalata =)) Dumating na ko ng school at happy na ko =)))))

Moral lesson of the story?

In every problem there will always be a silver lining. =) Mas mabilis kasi ang silver lining ko kesa sa bad karma. I won’t be telling you guys what was my silver lining that day pero it was good. Basta, if you wish for something real bad then go for it =). Always think that in every problem may dadating rin na maganda after. It may not come immediately but rest assured that it would come. For the seniors who dream for one school or what so ever, always smile after all the hardships you’re encountering right now. It would pay off soon, isang taon nalang ;) Love you guys. Hope this inspired you >:D<

That's too Racist! =)))

What are the chances of Jessica Sanchez being the winner of American Idol? Many of us know that the recent 2^nd runner up of this famous singing contest wasn’t pure American. She is actually our “kababayan” as what we usually call it in the Philippines. She is half Filipino and Half Mexican, and she is only 16 O___O. I’m not that surprised on how powerful her voice is in spite of her young age, but what I’m surprised of is how she dominated the whole season of American Idol. It’s amazing on how she won the hearts of many people in the world. Even Filipino celebrities and Youtube artists put their bet to Jessica. Namely, David Choi, Cathy Nguyen, Aj Rafael, and many more. But what was the reason of her losing AI? Was it because her fans didn’t voted for that much? Was it because they don’t like the way she sings the song? Or maybe because she’s not American? I have to say that Philip Philips is an amazing guy and singer but is he really worth it to beat THE Jessica Sanchez? Does America really need to have another Kris Allen in their country? Or America really wants to have an AMERICAN guy winning AMERICAN Idol? Well… It really makes sense. American Idol won’t be American Idol if an Asian wins the contest. I do not hate AI or what so ever, I actually like it. All my bets comes in 2^nd place yet they are more famous than the winners =))) namely, David Archuleta, Adam Lambert, and now Jessica Sanchez. But does letting Philip win the contest simply shows how racism rates higher in America? Hmmmm. Well, I don’t know. Racism has been a big problem all over the world. Me, being Asian, I hate school. I don’t like entering the campus, I don’t like having homeworks, and I even fail in some tests. Don’t generalize all Asians, okay? =)) We have our awesome-ness in our systems too, you know? But what the hell? Even if I try to explain to some of you guys, you’re still gonna call us fagg*ts and whatever. But who cares? =) If racism won’t stop elsewhere, we still have one another, right? =)) If an American guy reads this post, well…. HI =)) It’s nice to meet you. Ching chong clang ching ching clang. Hahaha. Kidding around=)) but that’s too racist -_____- Anyway, let’s stop this problem. Remember, we were the winning sperm *wink wink wink* so why be the underdog if we can make a difference? Congratulations to Philip and Jessica=)

I'm Back! And this is for you :)

It’s been a while since I stopped writing. I missed the feeling of having a lot of friends reacting and telling how they can relate to such circumstance. It’s like having victory in your hands J but as I again start my hobby, I would like to say some short-----------long message to someone very special in my heart. I don’t wanna start the story on how we tried to continue our lives inspite of us dealing with such long distance. Even though it has been a very long time, the thought of remembering what had happened before really makes me so….. sad -___- But as days, weeks, and months go by, we still end up having the same things in our minds and having mutual opinions with some stuff. This person is responsible for being the first one to like my posts on FB, to tell how fat I am on a photo, to tell me that me and David Choi should be together =))))))), to post a message on Facebook, to humiliate me with her comments regarding about my past life or appearance, to comment to all my photos on my facebook wall. Yeah, it may sound irritating to some of my peers when it happens to them but I enjoy reading her weird and very enlightening comments. I have to admit, I sometimes do feel so embarrassed with her very unusual comments, but that’s how she is we can’t do anything about it anymore. Haha =)) This article is actually for her J It’s my mom’s birthday on the 24^th J Which is actually tomorrow. But if you’re reading it on the 24^th, it’s her birthday!! =)) Haha. I just wanna tell you (Mama) that I love you so much and I miss you so J. Sadly, I don’t have a gift. Maybe having the fact that I don’t have a boyfriend, being good in school, and just not being too “magulo” is quiet enough =)) It’s all that can do for now J  I actually don’t want to be too dramatic with my article because I simply have finish some stuff. I don’t wanna end up crying you know? =)) Anyway, I hope you’re doing good there J Everyone misses you a lot J Huuuuuuug! LOVEYOU! Call you nalang later J

P.s.

Please refrain from posting embarrassing comments =))) Haha. Kidding >:D< Hug!

FOR MY AWESOME READERS:),

               Please great Mama on Facebook =) http://www.facebook.com/teresa.reyes.756

Ma-tweet nga to.

#ThatAwkwardMoment

#1Dblahblah

#JustinBIsSo…

Twitter. Yan na lang ba ang iniikutan na mundo natin ngayon? Ito na ba yung tangi nating dahilan para gumising sa umaga? Ewan ko lang kung pano tayo naimpluwensyahan masyado sa Social Networking Site na to. Pag pupunta sa isang lugar, kailangan i-tweet. Pag kakain na, kailangan i-tweet. Pag may sakit ka, i-ttweet pa, eh dapat sa mga oras na yun nagpapahinga ka. As time goes by, nabawasan na ang pagbukas ko ng Twitter at Facebook. Ni-iPad di ko narin binubuksan masyado, mas lalo na ang cellphone ko. Di na ko nagpapaload kasi wala akong ganang makipagusap kung kanikanino. Aaminin ko na minsan nagtatago ako sa iba kasi sadyang gusto ko lang mapag-isa. Buong summer halos nasa bahay lang ako at namomroblema para sa mga entrance exams na yan at mga plano para sa susunod na pasukan. Naiinis ako kasi di mawalawala sa isip ko yang mga yan. Di ko na-eenjoy tong summer na to kasi ayun nga, puro pressure sa tao kasi SENIOR na. Kaya sa sobrang pressure na pumapasok sa buhay ko, iniisip ko na sadyang ganto nalang ba tayo? Magbubukas ng computer para magtweet nalang tungkol sa mga bagay bagay na nangyayare satin? Di ba pwedeng magmunimuni muna at i-appreciate lahat ng mga bagay which is not related to electronics or gadgets. Sa ngayon kasi, nakakasawa na tong Facebook at Twitter, halos parepareho nalang kasi nasa loob -___- :-< Para sakin, mas gusto kong maglock sa kwarto tas tumingin tingin sa labas, mas nakakarelax kasi ee, wala pang gastos. Pasensya na sa maraming taong nagaalok sakin umalis, sadyang binibigyan ko lang ng oras ang sarili ko.  Ngayon summer napaisip ako na, ang sampung buwan na binibigay ko ay para sa school, peers, teachers, at syempre ang walang sawang mga projects at performance tasks. Inisip ko na minsan hindi ko na nabibigyan ng halaga ang aking sarili. Mag-ool sa isang site, andun parin yung attachment sa work. Ang summer ay mas magandang sayangin ng walang masyadong gadgets. Yung kung baga total relaxation na attach ka na sa nature. Sa mga mababaw na tulad ko, masaya na kami sa ganto; yung pagpapahinga talaga. Isipin niyo ha. SAMPUNG BUWAN…. Sampung buwan kang gumigising ng maaga, sesermonan ng teacher, magpapanic sa groupworks, uuwi ng 4:10, gagawa ng homeworks sa bahay na minsang umaabot ng 1 ng madaling araw. Ewan ko lang, Bro ha. Ewan ko lang kung sinong hindi makukunsume sa sampung buwan na yun =)) with the fact na dalawang buwan ka lang magpapahinga.  Basta guys, gusto ko lang na maging masaya kayo this summer. Lubusin niyo na lahat. Do what you want and want what you do. Love you guys J

P.s

Friends, alam kong naging invisible ako nung mga times na kailangan magsamasama tayo. Sadyang, gusto ko lang talagang lubusin this summerJ. Kasi sobrang naging stressful nung Junior year natin. Promise I’ll catch up sainyo this May.

Bro, di lahat ng gusto mo pwede + note from writer

“Kung san mo gusto, dun ka.” Lagi ko nang naririnig yan, lalo na sa commercial ng coffeemate ba yun? =)) Minsan nakakainis na nga pakinggan yang linyang yan ee. Bakit? Kung san mo nga ba gusto, andun ka? Minsan, hindi naman di ba? Gusto mong mag doctor, pero dahil sa hirap ng buhay, bumagsak ka sa pagiging isang tambay. Gusto mong mag archery, pero dahil sa sobrang mahal at dami nang kailangan bilin -____- bumagsak ka sa volleyball. Gusto mong maging kayo, pero dahil di ka niya gusto…Single ka ngayon =)). Wag kayong in denial, nakaranas na kayo ng gantong peg di ba? Lagi ko ring naririnig ang linyang, “Di lahat ng gusto mo pwede mong makuha”, Actually lagi ko yan sinasabi kay David (Pamangkin ko). So ano na yung sense nung “Kung san mo gusto dun ka” statement? Alam niyo, kaya ako nagbblog kasi gusto ko kayong maliwanagan sa buhay ngayon. Ang mundo ay hindi isang figment of imagination, totoo na to Sir. Lahat ng gagawin natin ay magrereflect sa tunay na buhay. So ayun nga, kung babasihan kasi… Hindi talaga lahat ng gusto natin, makukuha natin. Eh kung lahat na ng hinihiling mo sa buhay ay nasayo na, wala nang worth para mabuhay ka pa dito =)) Wala nang thrill ee. Di ka na magsstrive para makuha yun. Yung kung baga, kuntento ka na masyado. Not all the gadgets and things visible around you are enough, there are many better things than that. Aaminin ko na naging spoiled ako sa mga magulang ko, pero habang lumilipas na ang mga araw, natututunan ko rin kung pano maglimit sa lahat ng gusto kong makuha. Ayoko kasi sinasabihan akong spoiled #fact =)). Ewan ko kung bakit, pero kasi lagi kong iniisip na may mas masahol pa sakin ee. Yung tipong sobrang asakanya na lahat. Nakaka BV lang. Di ba? I just wanna tell you guys na ang isa sa pinakaimportante nating matutunan sa buhay ay yung mag adjust. Kailangan natin to kasi di tayo makakasurvive sa isang lugar o sa isang sitwasyon pag nasanay na tayo sa isang bagay lamang. Kunwari, talagang gusto mong mag aral sa ibang bansa, pero di talaga kaya nung budget niyo. Kaya dapat kailangan mong matutunan mag adjust dun sa final decision niyo. Kailangan mong matutunan TANGGAPIN yung mga naging final say ng mga magulang mo. Pero para sa iba na gusto talagang mag try sa isang bagay, tulad nalang sa pag apply sa isang college o kaya pag try ng isang sport, just go for it. Try lang naman ee. Walang mawawala sayo, Dre. Kung kakailanganin bang tumakas lang para maka apply ka sa isang university, eh di go =)) Pero syempre mas maganda pag may kasabay kang kaibigan para di ka magmukhang tanga dun. =)) At isa pa, gusto ko ring matutunan ng marami satin kung kelan tayo dapat magstrive makuha ang isang bagay. Tulad ng sinabi kong halimbawa kanina. Kung kailangan mo talagang tumakas para lang maka apply, eh di go. Kasi baka sa simpleng “try” mo na yan, makukuha mo yang gusto mo. Balance lang kasi yan, Bro ee. Just know when to strive to get what you want, and when to accept the final decision that was made J Kudos Guys :*

To my beautiful and handsome readers =),

            I might not post articles for the next couple of days kasi super dami ko nang ginagawa -___-. Review, Babysitting David -__- =)), planning for next year, contact-ing people, application forms in diff colleges -___-, etc. Just wait for my post at Twitter or at Facebook for new articles. Have fun this summer. Inggitin niyo nalang ako sa mga photos niyo =)) haha. Love you guys! :*

Kawalan niya :)

“F na F ko na magiging kami” “Maya maya tetext niya ko” “Feeling ko gusto niya ko” “Ang landi niya sa mga text niya, pero bakit nasa FRIENDZONE lang kami?”  -_______- Sa sitwasyon ko ngayon, lagi ko na tong sinasabi. I have to admit, ang tanga ko para sabihin to. Pero di ba nga, sabi ko sa isang post ko na pwede naman mangarap pero pag sumobra ka na at nasa iyo na yung opportunity talagang may possibility ka nang umasa. Aaminin ko na naging paasa din ako, at sasabihin ko din sainyo na karma moves fast. Kaya ito, ako naman ang umaasa. Alam ko lahat tayong mga single, umaasa sa isang tao. Pero pag umaasa ka kasi, parang sinasarado mo na yung doors mo for others. Di ba nga dapat, pag single ka kailangan mo talagang mag mingle =)) If you know what I mean. So ayun, maraming tao ngayon yung umaasa sa isa tapos pag may dumating, di na pinapansin. So, nasayang mo lang yung opportunity na yun. Ako nga naiinis ako sa sarili ko kasi ganun ako. Tas ito ako, Magdadasal na sana may dumating. Feeling ko naiinis na sakin si Lord sa pinag gagawa ko sa buhay. Binibigyan na niya ko, di ko pa pinapansin -____- Pag umaasa ka kasi, para ka nang wala sa sarili pag dating sa buhay pagibig. Kasi siya lang talaga yung hinihintay mo. Muntanga lang no? =))) Pero totoo yun. Pero, ba’t ba ganun? Ganun ba siya kapapabol para di kalimutan? Gets ko naman yung point natin na nameet niya yung standards natin pero may mali pa rin sakanila ee. Di ko alam kung ano pero aminado ako na may mali sakanlia. Sabi ko nga na “Kawalan niya”, di naman yan hudyat na bitter ka ee, tinutulungan mo lang sarili mong maging masaya kahit na may tangang kang crush =)). Ngunit sa isang punto ng buhay mo, malalaman mo lang rin na sinayang mo lang yung oras mo sakanya. Marerealize mo lang rin na nagsayang ka lang ng effort at dignidad para lang sa isang taong di naman naramdaman yun. May iba na magsasabi na magsstay daw muna siya kasi baka may chance, tsssssss. Sa panahon ngayon, ang mga martyr ang unang namamatay =)) Kahit na napakamaistream na nito, uulit ulitin ko na marami pang tao diyan. Totoo naman ee. Ikaw lang naman yung nagsasara ng doors diyan ee. At one point naman mapapagod ka ring magintay at umasa, tas uulit ka na naman from the start. Wag ka mapagod, Dre. Di ka nagiisa sa milyong milyong taong umaasa, may karamay ka =)). Lagi mo lang isipin na.... 

KAWALAN NIYA. ;)

That special someone.

Seeing people together can be sometimes irritating for the single ones because they get jealous and force themselves to find someone. But what is the feeling of having someone around? Seeing my friends being so blooming when they have their boyfriends and girlfriends is a good sign that their relationship is fine and happy. They usually receive the “good morning text” all the time, talk all day and night, have surprise visits, feel the love that no friend could give, feel happy when the downside of their lives happen, and etc. It fascinates me on how a single statement could give butterflies in their stomach; on how they influence one another to be good at school or at work; on how they struggle to fix things out when they argue about the little things; on how both of them help one another when something happened with their families and friends. Having someone is like having another best friend. This will be the person who’ll always stay by your side and would keep your secrets. But as a normal and healthy couple, they go to the stage when you’re being too comfort with one another which may result of taking each other for granted. Arguments may come, pride may rise, and break ups may happen. This will be the stage when they forget and learn from their mistakes. But this must not hinder many of us to find another. It may be fun to be single but at one point in your life, you’ll be missing everything that a normal couple would do. Sometimes we simply forget to love ourselves first because we’re too anxious to find the perfect one. I believe that there’s no perfect man or woman, but there will be the best for our lives. I guess, we’re (single people) too excited because it’s summer and we’re finding someone to fill up our summer love slot for 2012.

I know that the following text above is quite mainstream, but it’s because I’m just happy for my friends to meet their someone already. Maybe not forever but as time goes by, I’m happy for everyone who have their summer love. Stay in love and stay awesome. I love you friends! :*

Pagpaparinig

Ang pagpaparinig sa henerasyon ngayon ay napaka intense na. Ito’y lubhang nagdudulot ng pagkasira ng isang relasyon bilang kabiyak o minsan kaibigan. Pero kasi kahit lagi kong sinasabi sa mga kaibigan ko na wag nang patulan and stuff, hindi ko na kaya at kailangan ko na talaga tong gawin. Alam ko kilala niyo ko bilang tahimik pag dating sa away at mabilis na magpatawad pag magsosorry na. Pero tulad ng isang NORMAL na tao, napupuno narin ako. Ang Twitter at Facebook ay isang instrumento ngayon na kung saan pwede ka nang makipag connect ka na sa ibang tao. Ngunit, ito’y nagdudulot rin ng isang tanga at malubhang gawain na kung tawagin ay “pagpaparinig” Pero dahil pinili ko nalang maging tanga kesa hindi malaman ng ibang tao diyan, mas ginusto kong magsabi ng sarili kong opinion. Naiinis lang kasi ako. Naiintindihan ko ang tunay na ibig sabihin ng OPINYON. Sabi nga sa movie na “First Daughter”, Free will ang magbigay ng isang opinyon. Pero kasi pag magbibigay ka na nang statement na akala mo kilala mo na ng husto ang isang  tao. Ay, well, Gago ka ba? Bilang isang indie na blogger, alam ko sa sarili ko na may karapatan akong mag speak up. Alam ko na nararamdaman niyo ang nararamdaman ko ngayon. Masakit sa kalooban ko ngayon na makita ang kapwa kong kabataan na kung magsalita ay parang alam niya na ang buo at totoong kwento. Yung tipong kilala niya na ng husto ang isang tao. Yung kung baga parang nagjujudge ka na agad na malandi ang isang tao. Minsan may iba pa diyan sinasabing isang cheater ang isang tao. Minsan yung iba sasabihin na masama daw siya. Nakaranas na kayo nun di ba? Sa panahon ngayon ang pagbitaw ng mga salitang tulad niyan ay “normal” nalang. Ewan ko na ba. I DON’T WANT TO LIVE IN THIS WORLD ANYMORE. Nagkakasiraan na kasi ee. Nagkakagulo na. Nagkakagaguhan na. Ayoko nang habain pa ang pag rant ko dito tungkol sa mga taong kung umasta parang si Einstein.  Gusto ko lang i-point out na, you have to know the person for quite a long time before you push through the limit of telling him or her on how stupid he or she is. May iba diyan magbibigay ng masamang feedback. Ayos lang sakin yun. Di niyo naman ako ganun ka kilala. Alam ko sa sarili ko na isa ako sa mga naging mabait na indibidual na ginawa ng Diyos. CHOS! =)) At nagpapasalamat ako dun. Kaya sa mga taong magsasabi na gago or ang sama ko masyado sa naging post ko, Di nalang ako magbibigay ng feedback. Ayokong pumatol sa isang tao kasi magugustuhin ko pang manahimik nalang dito at gumawa ng mabuti. Naniniwala kasi ako na pag pumatol ang isang tao, bumababa ang dignidad niya at lalaki pa yung issue. Ang pagiging tahimik ay hindi nagpapakita na talo ka sa isang away kundi nagpapakita ito ng kung gano ka ka-open minded sa isang sitwasyon. KUDOS GUYS.

Natuto lang kasi ako na maging totoo sa sarili ko. Kaya wag kayong selfish. Marami pa kayong dapat matutunan sa mundong to.Aminado ako na may pagkukulang ako pero atleast ako inaaral ko muna, at kinukuha ko siya bilang isang lesson para hindi na maulit ang naging katanghang ng isang tao. Kaya wag kayo masyadong magmarunong. 

Eh, siya dapat yung magsorry.

"Isang responsibilidad ang pride." - sabi ko =))

“pucha naman magkaaway na naman kami.”, “Siya kasi may kasalanan ee. Siya dapat yung mag sorry”, “Bahala siya, hindi ko siya kakausapin hangga’t di siya lalapit”, Ang mga linyang to ay nasasabi natin dulot ng isang salitang nagsisira sa relasyon nating magkakaibigan at magkaka-ibigan… Ang PRIDE. Ano nga ba ang Pride? Ito yung feeling mo na ikaw yung tama sa isang away kaya F na F mo na dapat hindi ka magsorry. Ito rin ay isang malaking issue lalo na pagdating sa buhay pag-ibig. Sa byahe ko bilang studyante sa eskwelahan ko, lagi kong pinipigilan ang sarili kong taasan ang pride ko. Dahil kung hindi, panigurado wala sakin ang gold medal sa deportment =)) YEAHMEHN! So anyway, ang pagpigil ng pride ay may maganda at masamang dulot. Ang magandang dulot nito ay, matatapos na yung away at wala naring problema. Iisipin narin ng tao sayo na ang bait mo kasi ikaw pa yun may kusang magsorry. Ang downside lang nito, Yang kaaway mo iisipin niya na siya pa yung tama. Leche yan -___- Feeling niya chix siya? Wala naman rin mapakitaan ng magandang loob. Lahat naman kasi tayo may limit ang pasensya, kung mahaba ang pasensya mo sa kaibigan (tulad ko -____-), Congratulations! Pero pag hindi, Congratulations din, atleast kaya mong magalit at hindi mo matatago yung sama ng loob. Gusto ko lang magbigay ng mensahe sa mga taong ma-pride masyado. Alam niyo sa panahon ngayon, mahirap nang makipagaway. Parang hunger games na kasi ang peg sa panahon ngayon. Minsan, wala nang tutulong sayo kundi sarili mo lang. Kung ayaw niyong mawalan ng kaibigan, pwede ba, uso magbaba ng pride. PEOPLE MUST KNOW WHEN TO  PUT UP THEIR PRIDE AND WHEN TO LOWER IT DOWN. Hindi kasi laging ikaw yung tama. Actually hindi ako nagpaparinig, gusto ko lang kayo magising sa katotohanan =)). Alam ko naman na mahirap matalo sa away. Pero yan na ang realidad ng buhay. Di tayo pwedeng gumamit ng eraser para burahin lahat ng pagkakamali nating nagawa. “Eh ayoko nga, bababa dignidad ko ee” Eh gaga ka ba? Mas gugustuhin mo pang mawalan ng friendship =))) May mga eksena pa nga na siya na yung mali, ikaw pa yung magsosorry. Nakakainis lang isipin yung ganun -____- Pero kasi dahil ayaw mong magrisk ng kahit ano, you’ll just do what’s best to end the war. Lagi kong sinasabi sa mga kaibigan ko na SOMETIMES PRIDE IS GOOD TO TELL SOMEONE THAT HE/SHE DID THE WRONG THING. IT’S BAD IF YOU’RE TAKING IT AS AN ADVANTAGE. I know na mahirap tanggapin na ikaw yung nagkamali, pero mas mahirap pa sa part nung isa na siya na yung magsosorry kahit di siya yung mali. Minsan sa part ng buhay natin, di natin napapansin na tumataas na yung pride natin, pero may responsibilidad kang alamin kung kelan mo na dapat ito ibaba. Kudos Guys! Love you!

Show some love! <3

Ang batang nangangarap ng gising

Kinukuha ko na yung diploma ko. Masaya kong tinatanggap yung papel na nagpapatunay ng sikap ko sa ilang taon kong pagaaral. Tas biglang, “Ms. Reyes! Are you physically absent yet mentally present? Saang lupalop ka na ng daigdig? Explain the procedure to get the Normality”  -_____- lecheng yan. Ganyan na ba ko kadesperada para makatapos ng highschool? Pero hindi yan yung point ko sa article na to. Kundi yung tungkol sa pag de-daydream. Sabi daw ng mga experto, maganda daw ang magday dream dahil ineenhance mo raw yung creative side ng brain mo.  Pero kasi, yang day dream na yan, minsang nagiging patibong sa buhay =)). Katulad nung una kong nakwento, magdudulot to ng isang kahihiyan sa buong klase dahil bibigyan ka ng isang homily ng isang mabait na teacher. Pangalawa, magsisimula ka nang umasa sa lahat ng bagay. Pangatlo, magbibigay to ng pahamak sa buhay mo kasi baka tumama ka sa pader at di ka na magising ulit -___- Pero ang pag daydream rin ay may magandang dulot.

1)    Magsstrive ka para makuha yun.

2)    May mataas na chance na sumipag ka para lang dun.

3)    Minsan sa iba, mas maganda pa ang nakuha nila kesa dun sa hinahangad nila.

Bihira lang ako mag daydream. At kung magdeday dream man ako, isa lang yung iniisip ko….. IKAW :”> :”> Yieee! Landi. Pucha -___- =)) Haha. Ang pag daydream kasi ay hindi lagi tungkol sa buhay pag-ibig pero pwede na rin sa pagpaplano ng mangyayare sa darating na panahon. Sabi nga ng iba, libre lang mangarap. Kaya gora lang ;) Chill lang pag magdedaydream, Hindi kasi lahat ng iniisip mo pwedeng mangyare J Pero kung persistent ka talagang makuha yun, kailangan mo gumawa ng paraan. Sa mga taong malapit na makuha ang kanilang mga dineday dream sa buhay. Hands down ako sainyo J Love you guys <3

Kukunin ko ba report card ko bukas?

“Ma, next week pa yung kuhaan ng cards.” Yan yung isa sa ginagamit niyong linya para lang maiwasan makuha ang cards niyo. Sabi ng iba na ang cards out daw ay isang “tremendous nightmare” kasi pag may bagsak ka, di ka na papayagan maglakwatsa at mas mabigat pa dun…. Magsusummer ka -____- Bummer nga kung iisipin yun. Summer na summer pero magaaral ka naman. Nakakainis nga minsan pag may naplano na kayong magkakabarkada na lakad at mga overnight pero nung nakita yung mga cards, BOOOM! Kanselado lahat. Pero tulad sa lahat ng articles ko, laging may downside at goodside naman =). Ang goodside pag makikita mo yung card mo is, malalaman mo kung saan ka nasosobrahan ng tulog sa isang subject =)) Kaya alam mo kung saan ka babawi. Malalaman mo rin kung saan mo dapat galingan at kung san ka dapat magpapasa ng magandang requirement. Oo, di tayong perpektong tao. Kaya minsan may napapasa tayong mga project na halatang last minute lang ginawa. Isa pang goodside pag kinuha mo yung card mo is magugulat ka nalang may line of 9 ka bigla sa subject na di mo binigyan importansya sa buhay =)) Admit it, minsan may mga naeencounter tayong ganun. Sa mga ayaw kunin yung card bukas, isipin niyo nalang na forever niyong di malalaman yung naging stand niyo sa klase for the year pag di niyo kinuha. Pero sa mga talagang wala naman pakielam sa grades at kung ano man yung nasa loob ng card, ayos lang yan. Atleast chill chill lang =)) But always put in mind na ang mga numero sa report card na yan ay hindi sukatan ng isang studyante. Parang sinasabi mo lang na Age is just a number or something =)) Basta ayun nga, wag magpakadown. Meron pang maraming oras para baguhin lahat ng grades na yan J Goodluck schoolmates for tomorrow =))

Oh, Bakit?

*1 New Message*

Friend: Bria!

Ako: Po? / Bakit?

Friend: Hi!

Naisip niyo ba once na bakit “Po?” or “bakit?” nalang yung lagi nating unang sinasagot pag may natext? Kasi sa panahon ngayon, tinetext nalang tayo ng mga friendships natin pag may kailangan sila satin. Bihira ka nalang makakuha ng text na para kamustahin ka. Medyo nakakalungkot lang kasi isipin na nasasanay na tayo sa gantong gawain. “Ay shet, wala akong printer. Ah wait, si *insert name here* meron yan sigurado. Matext nga* Aaminin ko na ganto ako minsan. Kaya napasip ako habang naglalakad ako sa GH. Alam ko halos lahat tayo ganto na rin pag sobrang busy o kaya sadyang ayaw mong makipagusap kung kanikanino. Pero kasi, kaya nga tayo nagkaron ng cellphone para makiconnect o kaya para may communication tayong lahat sa mga kaibigan natin. Pero medyo ginagamit lang kasi natin to pag may kailangan tayo o kaya paporma lang -____- Hay. Ewan ko nalang. Nakasanayan ko na rin kasi yung ganto ee. May magtetext bigla, kung hindi GM may kailangan siya sakin. Pero kahit ganyan kayo, mahal ko pa rin kayo. >:D< Hihi. Eh kayo? Ano sa tingin niyo? Nakasanayan niyo na rin ba yan?

Kukunin ko na rin tong pagkakataon na to na para magsorry sa mga hiningan ko ng tulong =)) Alam niyo naman ako, bihira nang makipagusap -____- >:D< Love you friends =))

Para po!

Please don't mind the numbers =)) Glitches -___-

Cubao! Cubao! Dalawa nalang, aalis na to! Isa pa sa kaliwa! Kasya pa yan, kasya pa! Minsan nakakainis nang sumakay ng jeep kasi sobrang ingay tas ang sikip pa. Pero sa jeep kasi, minsan makikita mo yung iba’t ibang klase ng mga tao na nabubuhay sa bansang ito =)).

 Mga halimbawa:

1)    Ang mga halatang tahimik sa bahay- Ito yung mga taong tahimik sa bahay pero paglumabas na ng bahay, Hala! Sigaw ng sigaw. Yung akala mo dun sa States pa yung kausap -___-. Lalo na pag sa jeep, yan yung dalawa lang sila pero alam na ng lahat ng tao sa jeep yung pinaguusapan nila. Ano to? Group sharing? =))

2)    Ang mga nagtatrabaho sa gabi- Ito yung mga taong tulog pag nasa jeep. Minsan sa mabigat pang pagkakataon, lumagpas na sila sa dapat nilang bababaan.

3)    Ang mga sobra at ubod nang bait- Ito yung mga taong ayaw ipaabot yung bayad kay Sir Driver -____- Sila pa minsan yung nagagalit. Eh kung kukunin mo naman yung bayad ko eh di wala nang problema -___ -

7)    Ang mga masisipag na studyante- Self explanatory na to. Pero kung di niyo pa rin maintindihan dahil tinatamad kayong intindihin to… Ito yung mga studyantend hardworking =)) na may dala pang libro. Ang mga taong ito ay may “stress-effect” pa. Yung sobrang pagod yung itsura at medyo magulo na ang buhok.

8)    Ang mga nagreready na para sa bagyo- Ito yung mga klase ng tao na maraming dala. Minsan pagkain, damit, electronics, kahoy, at kung ano ano pa. Minsan hassle para sa iba para umakyat at bumaba ng jeep kasi may malaking harang. Pero fix pa rin. Para sa pamilya naman nila yun ee J

9)    Ang mga businessman- Ito yung mga taong mukhang karesperespeto. Yung naka longsleeves with matching slacks. Minsan para sa iba, nahihiya pang dikitan kasi nagmumukha silang mga mahirap =)))

10)  Barkada promo- Ito yung mga magkakabarkada na halos masakop na nila yung buong jeep. Parang excursion lang o kaya fieldtrip =)).

11)  The lactating moms- Ito yung mga soon-to-be-moms na sumasakay pa ng jeep. Minsan nakakatakot na rin sila maging katabi kasi baka mabangga yung tiyan nila o kaya baka biglang manganak sa sobrang sikip ng jeep =))

12) The Hipster wanna-be- In short, ang mga Jeje. Atleast, mas magandang pakinggan at mas may poiseJ So yun. Sila nay un. Masama manglait.

13)  Silent cash- Ito yung mga taong, ang jologs pumorma PERO kung makikita mo ang cellphone, naka iPhone O___O #neverjudgeabookbyitscover

14)  Soon-to-be-in-prison- Ito yung mga taong, ready na ready nang magtutok ng kutsilyo sa tagiliran mo =)) Sila yung mga never endangered =)) Hindi sila mawawala =)))

15)  Mala-Peeta, Cato, at Katniss ang peg- Ito yung mga taong :”> :”> :”> Gwapo at magaganda =)) Yung tipong magaayos ka ng itsura mo para lang mapansin ka. Minsan pa nga iniisip mo nab aka kunin number mo ee =)) Aminin!

Iba iba ang makikita mong type ng tao sa Pilipinas. Minsan nga masaya pa nga silang obserbahan. Ang jeep kasi para sakin, parang nagpapakita lang to na napakabilis nating mag adjust sa kahit anong lugar. At bakit ko naman nasabi yun? DUH! Kasi naman halos mga 10 minutes kang nakaupo sa jeep at lahat ng nasa loob, di mo kilala. Plus, iba iba pa yung mga klase nila =)). Cool lang kasi isipin. Kaya nga sabi nila, It’s more fun in the Philippines J Mahalin natin ang Jeep ^J^ Amen!

Hanggang diyan ka nalang ba?

Kasama mo crush mo, masayang magkasama, yung tipong kayo na. Ganun yung peg niyo nung araw na yun. Tas biglang out of nowhere bigla kang may maririnig na “huy, gising. Gising! May pasok ka pa.” Pagkadilat mo, narealize mo na IT WAS ONLY JUST A DREAM =)). Minsan nakakagago pag nangyayare yun. Yung mas gugustuhin mo pang matulog buong araw para lang matuloy yung “dream date” niyong dalawa. Pero, sadyang hanggang panaginip nalang ba siya? Di ba pwedeng in real life nalang? Ganito na ba tayong mga torpe? Yung hinahayaan nalang natin na hanggang panaginip nalang sila? Naiintindihan ko naman kasi yung ganyan. Sadyang wala lang tayong lakas ng loob para gawin yung mga simple bagay na ginagawa nating magulo. Oh baka sadyang pachix lang tayo? Hay L. Pero, sa totoo lang. Hindi kasi magandang hayaan yan. HINDI TAMA ANG HINDI MAG EFFORT sa gusto nating makuha. Lakas ng loob lang kasi yan, Sir. Pag wala ka nun, lagi kang talo. Papayag ka bang maging talunan? Hindi, di ba? Sabi nga ng teacher ko, “Strive for excellence, maging masipag para makuha yung mga goals mo sa buhay” Eh kung goal mo “siya”, eh di wag kang maging tamad diyan. Di kasi magandang makita mo siya na may kasamang iba. Malaman laman ko nalang, dumagdag ka na sa daan-daang mga bulkan sa Pinas =)). Gusto ko lang sabihin sainyo na kung kaya mo naman sabihin sakanya yung totoo, go for it. Pero pag hindi pa, okay lang yan. Time is the key for almost everything in life J Love you guys >:D< Keep safe.

May silbi ka ba?

Higa sa kama; Text diyan; Twitter, Facebook, 9gag, Pinterest, Youtube, Yahoo sa laptop; laro sa iPad,; tulog; kain; ligo; Yan ang typical na araw ko sa bahay. Kaya minsan bigla akong napaisip.. May silbi kaya ako? Duh! Syempre…. WALA =)). Pero kung seryoso mo kong tatanungin, Wala ba talaga? Pabigat ba ko ngayon summer kela Papa? Naisip niyo rin ba yun? Summer na ee. Wala nang pasok, wala na ring pera. So mapipilitan ka talagang humingi sa mga magulang mo ng pera pag aalis ka. Kaya iba satin ngayon, sa bahay nalang nakatambay. Di na umaalis para di hassle humingi ng pera at para wala nang sermon.  Kaya para sa mga iba diyan, naghahanap ng summer job para naman may panglakwatsa. Pero ganun nalang ba tayo ngayon? Magiisip tayo ng business o maghahanap ng trabaho para lang masabing may pera tayo sa summer? Di ba pwedeng excuse yung “Nagstart up ako ng mini business ngayong summer kasi wala akong magawa sa buhay” Yung tipong maffeel mo na may silbi ka kasi di ka lang nagrerender ng service sa ibang tao pero may maayos at maganda kang ginagawa sa buhay. =)) Gets niyo ba yun? Sige, wag nating gawing example ang magstart ng business. Gawin nating halimbawa tong ginagawa naming ni Berns (http://bernadettebarrion.blogspot.com/ Check out her blog too. She’s so awesome)  Nagpopost kami ng mga articles na siguradong makakarelate kayo at magbibigay saya pag wala kayong magawa sa buhay. Atleast alam namen na nagpapasaya kami ng tao. Pero kasi, iba pa rin eh…

. Lahat kasi tayo nakakaranas ng mga sumusunod na sermon:

*Bakit parang may bagyong dumaan sa kwarto mo? Maglipit ka nga.

*Ba’t nakahiga ka lang diyan? Tataba ka niyan.

*Alagaan mo muna kapatid mo.

*Maghugas ka naman ng pinggan.

Pag ginawa mo ba yun, masasabi na ba agad na may silbi ka na sa bahay? Technically, Oo. Kahit anong gawin natin, yun talaga yung totoo.Eh dahil alam kong hindi lang ako yung nagiisang tamad na indibidual na nabubuhay sa mundong ito, syempre di ko nagagawa yun. Sa mga magiging 4^th year na, hassle na kasi magsisimula ka na dapat magreview para sa mga entrance test. Yung tipong hassle kasi nakalimutan mo na yung mga lessons. Jusko, Math atsaka Science? Ewan ko nalang. Pero masasabi ko bang may silbi ako? Syempre kaya ako magaaral kasi gusto ko makapasok sa isang magandang university. Eh ang ginagamit kong pera pang aral yung pera ng mga magulang ko. So, ang pagaaral ko ba nagsasabi na may silbi ako? Kayo? Ano sa tingin niyo? Comment below. J

Isang payo galing sa isang normal na studyante

Sa loob ng isang taon, nauubos natin ang sampung buwan sa 4 na sulok ng ating paaralan. 40 weeks, or 280 days, or 6,720 hours, or 403,200 minutes, or kung sobrang hardcore at mathwiz ka na 24,192,000 seconds to be exact. Bilang studyante, syempre hindi mawawala ang mga sumusunod:

1)   Nag-aalarm ng 4:30a.m. Pero pipindutin ang snooze hanggang abutin ka na ng 6:00 kaya magdudulot ito ng cramming at mas mabigat, malelate ka

2)   Pagkaupo mo palang sa upuan mo, gagawa ka agad ng mga assignment na di mo natapos sa bahay.

3)   Minsan, pumapasok ka ng school na walang tulog. Tas sabay bubungangaan ka ng teacher mo dahil DAW sa katamaran niyo.

4)   Ang walang sawang “Team work” pagdating sa mga homework.

5)   Ang di maiiwasang pagrereklamo ng mga kaklase mo dahil sa mga binabayaran.

6)   Pumapasok ng school na di lumalamon ng agahan.

7)   Yung pagiisip ng dahilan para lang makapag-absent ka.

8)   Yung pasimpleng silip sa crush mo tuwing recess at lunch.

At marami pang iba. Ang buhay ng isang normal na studyante ngayon,  ay simple na medyo magulo. Syempre, di lang naman kasi yung eskwelahan  yung inaatupag mo magdamag. May iba, namomroblema sa pamilya na minsan napipilitan pang magabsent para lang mabawasan ang gastos sa bahay, yung  iba naman nagkaproblema sa lovelife na di na makausap ng maayos sa sobrang pagkadepress, yung iba namomroblema kasi walang pangregalo para sa monthsary nila ng significant other niya. Sabi ng mga matatanda ang mga studyante daw ngayon, mga tamad at wala nang mga pangarap sa buhay. Sabihin nating nauso na ang internet, iPod, iPad, calculator, cellphone, etc. pero sabi daw sa pagaaral na mas marami nang ginagawa ang mga studyante ngayon kesa noon. Jusko naman, naabutan ba nila ang walang sawang PERFORMANCE TASK NA YAN? Hindi di ba? Eh kahit naman ano pang ipagdadadakdak ko dito at kahit scientific pa masyado ang explanation ko, di ko kayang ibahin ang iniisip ng mga matatanda satin. Di magandang debatihan ang mga bagay na di naman dapat nang pag-usapan. Agree? So ayun na nga, Masaya maging studyante, Private man o public. May iba’t ibang storya kasi tayo ng kasiyahan, kalungkutan, tawanan, at iyakan. Pero kalimitan lang sa atin ngayon ang nakakaintdi ng tunay na layunin ng paaralan satin; lalo na ang munti nating mga magulang. Sinwerte ako kasi kapatid ko graduate ng U.P kaya lahat ng words of wisdom niya tumatatak sa utak ko. Sinabe niya sakin na walang kwenta ang mga academics kung wala ka naming SKILLS na natutunan. Ang pinakaimportanteng matutunan mo sa eskwelahan ay yung mga pag-manage ng oras, kung pano makitungo sa iba’t ibang tao, kung pano ka kabilis magsolve ng isang last minute na probema. Aaminin ko na di ako masyadong matalinong studyante dahil hindi ako nakapasok sa honors list, pero mas masaya pa ako sa mga nakapasok kasi alam ko sa sarili ko na marunong akong dumiskarte. Hindi sukatan ng pagkatao ang pagmemorize ng periodic table, o kaya i-memorize ang lahat ng bansa sa Asia at yung mga capital nito. Ang tunay na sukatan ng pagkatao ay kung pano ka makitungo sa iba at kung pano ka magtrabaho. Dahil ito ang iyong gagamitin pagkukuha ka nan g trabaho. Para sa mga studyante diyan na nagkaron ng bagsak sa highschool, wag niyo damdamin masyado. Prove others wrong pagdating sa college. Di pa katapusan ng mundo. Marami pang oras para ibaliktad lahat ng mga pagkakamali. Kaya chill ka lang, Bro.