Linggo, Hulyo 1, 2012

Hanggang saan ang makakaya mo para lang sa dream school mo?// My Ateneo Adventure


Hanggang saan ang makakaya mo para lang makamit mo ang isang bagay na matagal mo nang hinihiling o matagal mo nang gusto? Nung Saturday, June 30, Pumunta ako ng Ateneo. Tulad ng isang normal na graduating student, meron rin akong list ng gustong mapasukan sa college. Una, UP Diliman; Pangalawa, Ateneo; Pangatlo, UST. Pero meron kasi sa ADMU na talagang hinahanap hanap ko at di ko alam kung ano yun =)). Ang article na ito ay hindi tungkol sa pagmamahal ko sa Ateno, kundi ito ay tungkol kung pano ako nawala at nahirapan pumunta sa pinapangarap kong University.

Nung Saturday sobrang naexcite ako. Umalis ako sa bahay ng maaga at dumiretso sa LRT.
1) Dahil sa katangahan at excitement ko, nabili ko ang Santolan na ticket kesa yung Katipunan ticket. Pero ayos lang yun kasi first time lang naman ee.


2) Nung dumating ako sa Katipunan station nagkamali pa ko ng labas. Kesa North exit ang kunin ko, sa South exit ako lumabas =))). Nagtanong pa ko sa mga guard kung saan ang sakayan ng Tricycle papuntang ADMU. Pero ayos lang yun, alang alang naman yun sa future ko ee -____-. Tumawag kaibigan ko na nasa school na nagiinggit sakin dahil kasama niya ang crush naming ni Amping =))) Nataranta tuloy ako at nagmadali na.


3) Pero nung dumating ako sa terminal ng tricycle, ang haba haba ng pila. Pero ayos lang yun, ganun talaga ee.


4) Nang sumakay ako sa tricycle, itong si kuya sa mali pa kong building binaba =))). Natawa nalang ako at nilakad ko nalang. 


5) Nakaabot narin ako sa Admission office sinabi nila na bayaran ko daw sa cashier, pumunta ako sa cashier at sa gulat ko ang haba ng pila -___-. Nainis na ko. Kasi naman ang malas malas ko naman nung araw na yun tas nagmamadali pa ko kasi may hinahabol pa ko sa school. Nang matapos kong mabayaran yung fee, nakuha ko na yung form. Syempre ang saya saya ng feeling ko kasi hawak ko na yung form ng dream school ko.



6) Nang makasakay na ko ng tricycle papuntang LRT, may biglang nasirang part ng tricycle ni Kuya sa gitna ng kalsada. Grabe yung feeling ko nun, parang nasa isang pelikula na nagmamadali ka na nga, maraming pang umiepal na pangyayare =)). Pero ganun talaga, go with the flow lang.


7)  Nang makarating ako sa LRT, nakasakay narin ako ng tricycle papuntang school, itong  si mamang driver ang haba haba pa ng ruta niya. Sa loob loob ko napikon na ko pero syempre di na ko nagpahalata =)) Dumating na ko ng school at happy na ko =)))))



Moral lesson of the story?
In every problem there will always be a silver lining. =) Mas mabilis kasi ang silver lining ko kesa sa bad karma. I won’t be telling you guys what was my silver lining that day pero it was good. Basta, if you wish for something real bad then go for it =). Always think that in every problem may dadating rin na maganda after. It may not come immediately but rest assured that it would come. For the seniors who dream for one school or what so ever, always smile after all the hardships you’re encountering right now. It would pay off soon, isang taon nalang ;) Love you guys. Hope this inspired you >:D<

Huwebes, Mayo 24, 2012

That's too Racist! =)))


What are the chances of Jessica Sanchez being the winner of American Idol? Many of us know that the recent 2nd runner up of this famous singing contest wasn’t pure American. She is actually our “kababayan” as what we usually call it in the Philippines. She is half Filipino and Half Mexican, and she is only 16 O___O. I’m not that surprised on how powerful her voice is in spite of her young age, but what I’m surprised of is how she dominated the whole season of American Idol. It’s amazing on how she won the hearts of many people in the world. Even Filipino celebrities and Youtube artists put their bet to Jessica. Namely, David Choi, Cathy Nguyen, Aj Rafael, and many more. But what was the reason of her losing AI? Was it because her fans didn’t voted for that much? Was it because they don’t like the way she sings the song? Or maybe because she’s not American? I have to say that Philip Philips is an amazing guy and singer but is he really worth it to beat THE Jessica Sanchez? Does America really need to have another Kris Allen in their country? Or America really wants to have an AMERICAN guy winning AMERICAN Idol? Well… It really makes sense. American Idol won’t be American Idol if an Asian wins the contest. I do not hate AI or what so ever, I actually like it. All my bets comes in 2nd place yet they are more famous than the winners =))) namely, David Archuleta, Adam Lambert, and now Jessica Sanchez. But does letting Philip win the contest simply shows how racism rates higher in America? Hmmmm. Well, I don’t know. Racism has been a big problem all over the world. Me, being Asian, I hate school. I don’t like entering the campus, I don’t like having homeworks, and I even fail in some tests. Don’t generalize all Asians, okay? =)) We have our awesome-ness in our systems too, you know? But what the hell? Even if I try to explain to some of you guys, you’re still gonna call us fagg*ts and whatever. But who cares? =) If racism won’t stop elsewhere, we still have one another, right? =)) If an American guy reads this post, well…. HI =)) It’s nice to meet you. Ching chong clang ching ching clang. Hahaha. Kidding around=)) but that’s too racist -_____- Anyway, let’s stop this problem. Remember, we were the winning sperm *wink wink wink* so why be the underdog if we can make a difference? Congratulations to Philip and Jessica=)

Miyerkules, Mayo 23, 2012

I'm Back! And this is for you :)


It’s been a while since I stopped writing. I missed the feeling of having a lot of friends reacting and telling how they can relate to such circumstance. It’s like having victory in your hands J but as I again start my hobby, I would like to say some short-----------long message to someone very special in my heart. I don’t wanna start the story on how we tried to continue our lives inspite of us dealing with such long distance. Even though it has been a very long time, the thought of remembering what had happened before really makes me so….. sad -___- But as days, weeks, and months go by, we still end up having the same things in our minds and having mutual opinions with some stuff. This person is responsible for being the first one to like my posts on FB, to tell how fat I am on a photo, to tell me that me and David Choi should be together =))))))), to post a message on Facebook, to humiliate me with her comments regarding about my past life or appearance, to comment to all my photos on my facebook wall. Yeah, it may sound irritating to some of my peers when it happens to them but I enjoy reading her weird and very enlightening comments. I have to admit, I sometimes do feel so embarrassed with her very unusual comments, but that’s how she is we can’t do anything about it anymore. Haha =)) This article is actually for her J It’s my mom’s birthday on the 24th J Which is actually tomorrow. But if you’re reading it on the 24th, it’s her birthday!! =)) Haha. I just wanna tell you (Mama) that I love you so much and I miss you so J. Sadly, I don’t have a gift. Maybe having the fact that I don’t have a boyfriend, being good in school, and just not being too “magulo” is quiet enough =)) It’s all that can do for now J  I actually don’t want to be too dramatic with my article because I simply have finish some stuff. I don’t wanna end up crying you know? =)) Anyway, I hope you’re doing good there J Everyone misses you a lot J Huuuuuuug! LOVEYOU! Call you nalang later J


P.s.
Please refrain from posting embarrassing comments =))) Haha. Kidding >:D< Hug!




FOR MY AWESOME READERS:),
               Please great Mama on Facebook =) http://www.facebook.com/teresa.reyes.756

Biyernes, Mayo 4, 2012

Ma-tweet nga to.


#ThatAwkwardMoment
#1Dblahblah
#JustinBIsSo…

Twitter. Yan na lang ba ang iniikutan na mundo natin ngayon? Ito na ba yung tangi nating dahilan para gumising sa umaga? Ewan ko lang kung pano tayo naimpluwensyahan masyado sa Social Networking Site na to. Pag pupunta sa isang lugar, kailangan i-tweet. Pag kakain na, kailangan i-tweet. Pag may sakit ka, i-ttweet pa, eh dapat sa mga oras na yun nagpapahinga ka. As time goes by, nabawasan na ang pagbukas ko ng Twitter at Facebook. Ni-iPad di ko narin binubuksan masyado, mas lalo na ang cellphone ko. Di na ko nagpapaload kasi wala akong ganang makipagusap kung kanikanino. Aaminin ko na minsan nagtatago ako sa iba kasi sadyang gusto ko lang mapag-isa. Buong summer halos nasa bahay lang ako at namomroblema para sa mga entrance exams na yan at mga plano para sa susunod na pasukan. Naiinis ako kasi di mawalawala sa isip ko yang mga yan. Di ko na-eenjoy tong summer na to kasi ayun nga, puro pressure sa tao kasi SENIOR na. Kaya sa sobrang pressure na pumapasok sa buhay ko, iniisip ko na sadyang ganto nalang ba tayo? Magbubukas ng computer para magtweet nalang tungkol sa mga bagay bagay na nangyayare satin? Di ba pwedeng magmunimuni muna at i-appreciate lahat ng mga bagay which is not related to electronics or gadgets. Sa ngayon kasi, nakakasawa na tong Facebook at Twitter, halos parepareho nalang kasi nasa loob -___- :-< Para sakin, mas gusto kong maglock sa kwarto tas tumingin tingin sa labas, mas nakakarelax kasi ee, wala pang gastos. Pasensya na sa maraming taong nagaalok sakin umalis, sadyang binibigyan ko lang ng oras ang sarili ko.  Ngayon summer napaisip ako na, ang sampung buwan na binibigay ko ay para sa school, peers, teachers, at syempre ang walang sawang mga projects at performance tasks. Inisip ko na minsan hindi ko na nabibigyan ng halaga ang aking sarili. Mag-ool sa isang site, andun parin yung attachment sa work. Ang summer ay mas magandang sayangin ng walang masyadong gadgets. Yung kung baga total relaxation na attach ka na sa nature. Sa mga mababaw na tulad ko, masaya na kami sa ganto; yung pagpapahinga talaga. Isipin niyo ha. SAMPUNG BUWAN…. Sampung buwan kang gumigising ng maaga, sesermonan ng teacher, magpapanic sa groupworks, uuwi ng 4:10, gagawa ng homeworks sa bahay na minsang umaabot ng 1 ng madaling araw. Ewan ko lang, Bro ha. Ewan ko lang kung sinong hindi makukunsume sa sampung buwan na yun =)) with the fact na dalawang buwan ka lang magpapahinga.  Basta guys, gusto ko lang na maging masaya kayo this summer. Lubusin niyo na lahat. Do what you want and want what you do. Love you guys J

P.s
Friends, alam kong naging invisible ako nung mga times na kailangan magsamasama tayo. Sadyang, gusto ko lang talagang lubusin this summerJ. Kasi sobrang naging stressful nung Junior year natin. Promise I’ll catch up sainyo this May.

Lunes, Abril 16, 2012

Bro, di lahat ng gusto mo pwede + note from writer


“Kung san mo gusto, dun ka.” Lagi ko nang naririnig yan, lalo na sa commercial ng coffeemate ba yun? =)) Minsan nakakainis na nga pakinggan yang linyang yan ee. Bakit? Kung san mo nga ba gusto, andun ka? Minsan, hindi naman di ba? Gusto mong mag doctor, pero dahil sa hirap ng buhay, bumagsak ka sa pagiging isang tambay. Gusto mong mag archery, pero dahil sa sobrang mahal at dami nang kailangan bilin -____- bumagsak ka sa volleyball. Gusto mong maging kayo, pero dahil di ka niya gusto…Single ka ngayon =)). Wag kayong in denial, nakaranas na kayo ng gantong peg di ba? Lagi ko ring naririnig ang linyang, “Di lahat ng gusto mo pwede mong makuha”, Actually lagi ko yan sinasabi kay David (Pamangkin ko). So ano na yung sense nung “Kung san mo gusto dun ka” statement? Alam niyo, kaya ako nagbblog kasi gusto ko kayong maliwanagan sa buhay ngayon. Ang mundo ay hindi isang figment of imagination, totoo na to Sir. Lahat ng gagawin natin ay magrereflect sa tunay na buhay. So ayun nga, kung babasihan kasi… Hindi talaga lahat ng gusto natin, makukuha natin. Eh kung lahat na ng hinihiling mo sa buhay ay nasayo na, wala nang worth para mabuhay ka pa dito =)) Wala nang thrill ee. Di ka na magsstrive para makuha yun. Yung kung baga, kuntento ka na masyado. Not all the gadgets and things visible around you are enough, there are many better things than that. Aaminin ko na naging spoiled ako sa mga magulang ko, pero habang lumilipas na ang mga araw, natututunan ko rin kung pano maglimit sa lahat ng gusto kong makuha. Ayoko kasi sinasabihan akong spoiled #fact =)). Ewan ko kung bakit, pero kasi lagi kong iniisip na may mas masahol pa sakin ee. Yung tipong sobrang asakanya na lahat. Nakaka BV lang. Di ba? I just wanna tell you guys na ang isa sa pinakaimportante nating matutunan sa buhay ay yung mag adjust. Kailangan natin to kasi di tayo makakasurvive sa isang lugar o sa isang sitwasyon pag nasanay na tayo sa isang bagay lamang. Kunwari, talagang gusto mong mag aral sa ibang bansa, pero di talaga kaya nung budget niyo. Kaya dapat kailangan mong matutunan mag adjust dun sa final decision niyo. Kailangan mong matutunan TANGGAPIN yung mga naging final say ng mga magulang mo. Pero para sa iba na gusto talagang mag try sa isang bagay, tulad nalang sa pag apply sa isang college o kaya pag try ng isang sport, just go for it. Try lang naman ee. Walang mawawala sayo, Dre. Kung kakailanganin bang tumakas lang para maka apply ka sa isang university, eh di go =)) Pero syempre mas maganda pag may kasabay kang kaibigan para di ka magmukhang tanga dun. =)) At isa pa, gusto ko ring matutunan ng marami satin kung kelan tayo dapat magstrive makuha ang isang bagay. Tulad ng sinabi kong halimbawa kanina. Kung kailangan mo talagang tumakas para lang maka apply, eh di go. Kasi baka sa simpleng “try” mo na yan, makukuha mo yang gusto mo. Balance lang kasi yan, Bro ee. Just know when to strive to get what you want, and when to accept the final decision that was made J Kudos Guys :*

To my beautiful and handsome readers =),
            I might not post articles for the next couple of days kasi super dami ko nang ginagawa -___-. Review, Babysitting David -__- =)), planning for next year, contact-ing people, application forms in diff colleges -___-, etc. Just wait for my post at Twitter or at Facebook for new articles. Have fun this summer. Inggitin niyo nalang ako sa mga photos niyo =)) haha. Love you guys! :*

Miyerkules, Abril 11, 2012

Kawalan niya :)


F na F ko na magiging kami” “Maya maya tetext niya ko” “Feeling ko gusto niya ko” “Ang landi niya sa mga text niya, pero bakit nasa FRIENDZONE lang kami?”  -_______- Sa sitwasyon ko ngayon, lagi ko na tong sinasabi. I have to admit, ang tanga ko para sabihin to. Pero di ba nga, sabi ko sa isang post ko na pwede naman mangarap pero pag sumobra ka na at nasa iyo na yung opportunity talagang may possibility ka nang umasa. Aaminin ko na naging paasa din ako, at sasabihin ko din sainyo na karma moves fast. Kaya ito, ako naman ang umaasa. Alam ko lahat tayong mga single, umaasa sa isang tao. Pero pag umaasa ka kasi, parang sinasarado mo na yung doors mo for others. Di ba nga dapat, pag single ka kailangan mo talagang mag mingle =)) If you know what I mean. So ayun, maraming tao ngayon yung umaasa sa isa tapos pag may dumating, di na pinapansin. So, nasayang mo lang yung opportunity na yun. Ako nga naiinis ako sa sarili ko kasi ganun ako. Tas ito ako, Magdadasal na sana may dumating. Feeling ko naiinis na sakin si Lord sa pinag gagawa ko sa buhay. Binibigyan na niya ko, di ko pa pinapansin -____- Pag umaasa ka kasi, para ka nang wala sa sarili pag dating sa buhay pagibig. Kasi siya lang talaga yung hinihintay mo. Muntanga lang no? =))) Pero totoo yun. Pero, ba’t ba ganun? Ganun ba siya kapapabol para di kalimutan? Gets ko naman yung point natin na nameet niya yung standards natin pero may mali pa rin sakanila ee. Di ko alam kung ano pero aminado ako na may mali sakanlia. Sabi ko nga na “Kawalan niya”, di naman yan hudyat na bitter ka ee, tinutulungan mo lang sarili mong maging masaya kahit na may tangang kang crush =)). Ngunit sa isang punto ng buhay mo, malalaman mo lang rin na sinayang mo lang yung oras mo sakanya. Marerealize mo lang rin na nagsayang ka lang ng effort at dignidad para lang sa isang taong di naman naramdaman yun. May iba na magsasabi na magsstay daw muna siya kasi baka may chance, tsssssss. Sa panahon ngayon, ang mga martyr ang unang namamatay =)) Kahit na napakamaistream na nito, uulit ulitin ko na marami pang tao diyan. Totoo naman ee. Ikaw lang naman yung nagsasara ng doors diyan ee. At one point naman mapapagod ka ring magintay at umasa, tas uulit ka na naman from the start. Wag ka mapagod, Dre. Di ka nagiisa sa milyong milyong taong umaasa, may karamay ka =)). Lagi mo lang isipin na.... 




KAWALAN NIYA. ;)

Martes, Abril 10, 2012

That special someone.


Seeing people together can be sometimes irritating for the single ones because they get jealous and force themselves to find someone. But what is the feeling of having someone around? Seeing my friends being so blooming when they have their boyfriends and girlfriends is a good sign that their relationship is fine and happy. They usually receive the “good morning text” all the time, talk all day and night, have surprise visits, feel the love that no friend could give, feel happy when the downside of their lives happen, and etc. It fascinates me on how a single statement could give butterflies in their stomach; on how they influence one another to be good at school or at work; on how they struggle to fix things out when they argue about the little things; on how both of them help one another when something happened with their families and friends. Having someone is like having another best friend. This will be the person who’ll always stay by your side and would keep your secrets. But as a normal and healthy couple, they go to the stage when you’re being too comfort with one another which may result of taking each other for granted. Arguments may come, pride may rise, and break ups may happen. This will be the stage when they forget and learn from their mistakes. But this must not hinder many of us to find another. It may be fun to be single but at one point in your life, you’ll be missing everything that a normal couple would do. Sometimes we simply forget to love ourselves first because we’re too anxious to find the perfect one. I believe that there’s no perfect man or woman, but there will be the best for our lives. I guess, we’re (single people) too excited because it’s summer and we’re finding someone to fill up our summer love slot for 2012.

I know that the following text above is quite mainstream, but it’s because I’m just happy for my friends to meet their someone already. Maybe not forever but as time goes by, I’m happy for everyone who have their summer love. Stay in love and stay awesome. I love you friends! :*